Wojenna narzeczona - Alyson Richman
Powstanie miasta Terezín sięga końca XVIII wieku, kiedy cesarz austriacki Józef II Habsburg (1741-1790), opierając się na swoim doświadczeniu nabytym podczas kilku prusko-austriackich wojen, podjął decyzję o budowie twierdzy u zbiegu dwóch rzek: Łaby i Ohře. Twierdza została nazwana „Terezín” na cześć matki cesarza – Marii Teresy (1717-1780). Jej misją było z jednej strony niedopuszczenie w przyszłości do wtargnięcia wrogich sił w głąb Czech na linii Drezno-Lovosice-Praga, natomiast z drugiej zapewnienie straży przybrzeżnej na Łabie. Twierdzę budowano przez dziesięć lat. Składała się ona z Twierdzy Głównej i Małej, zaś obok znajdował się ufortyfikowany obszar pomiędzy nową i starą rzeką Ohře. Obwarowania składały się natomiast z szeregu elementów, a były to masywne baszty, działa fortyfikacyjne w kształcie półksiężyca (raweliny), lunety, bastiony, fosy, a także rozbudowana sieć podziemnych korytarzy.  
 
Dorzecza zajmujące dwie trzecie otaczającego twierdzę pasa bardzo łatwo mogły wylać. Niemniej, forteca i jej umocnienia nigdy tak naprawdę nie zostały wykorzystane w bitwie, gdyż jej konstrukcja była praktycznie nie do zdobycia, dlatego też stopniowo zaczęła robić się przestarzała. Wreszcie przyszedł dzień, kiedy twierdzę opuszczono, a Terezín zamienił się w miasto garnizonowe. Minęło zatem trochę czasu i w XIX wieku twierdza zaczęła zyskiwać sobie reputację niewielkiego więzienia, które funkcjonowało także w XX wieku. W czasie pierwszej wojny światowej Mała Twierdza pełniła funkcję więzienia monarchii habsburskiej, a wśród jej więźniów znajdowali się spiskowcy biorący udział w zamachu w Sarajewie w 1914 roku. Celem zamachu stał się arcyksiążę Franciszek Ferdynand Habsburg-Lotaryński d'Este (1863-1914). Spiskowi przewodził nacjonalista z Bośni – Gavrilo Princip (1894-1918), który żywota dokonał zamknięty właśnie w Małej Twierdzy.
 

 

Przeczytaj całość