Córka Kleopatry - Michelle Moran
Źle być królową, lecz znacznie gorzej być jej dziećmi, szczególnie w czasach niepewnych pod względem politycznym. Przez ostatnie trzysta lat panowania faraonów, żaden z nich nie był Egipcjaninem. Wszyscy wywodzili się z greckiej dynastii Ptolemeuszy i rządzili Egiptem od 323 roku p.n.e. do roku 30 p.n.e. Pierwszym „greckim” faraonem był Ptolemeusz I Soter (367 p.n.e.-282 p.n.e.), który jednocześnie był także dowódcą wojsk służących pod Aleksandrem Wielkim (356 p.n.e.-323 p.n.e.). Po śmierci Aleksandra III Macedońskiego, Ptolemeusz został faraonem Egiptu. Odtąd przez kolejne trzysta lat każdy mężczyzna sprawujący w Egipcie władzę nosił imię „Ptolemeusz”, natomiast każda z kobiet rządzących tym krajem była „Kleopatrą”. Aby móc odróżnić ich od siebie, przy imieniu stawiano liczebnik. Praktycznie wszystkich faraonów-Ptolemeuszy kojarzono w związki krewniacze, aby dzięki temu podtrzymać i jeszcze bardziej umocnić dynastię.
 
Przejdźmy zatem do słynnej Kleopatry, którą zapewne wszyscy znamy jako Kleopatrę VII Filopator (69 p.n.e.-30 p.n.e.), którą zwano również „Wielką”. Jak to było w zwyczaju dynastii, najpierw wyszła za mąż za swojego młodszego brata, Ptolemeusza XIII (61 p.n.e.-47 p.n.e.). Para nie doczekała się jednak potomstwa. Jej drugim mężem był również rodzony brat – Ptolemeusz XIV (59 p.n.e.-44 p.n.e.). Z tego małżeństwa także nie było dzieci. Potem Kleopatra VII zaangażowana była w romans z Gajuszem Juliuszem Cezarem (100 p.n.e.-44 p.n.e.). Ich związek nigdy nie został sformalizowany. Kleopatra była bowiem jedynie kochanką Juliusza Cezara i urodziła mu syna o imieniu Cezarion, a dokładnie Ptolemeusz XV Cezarion (47 p.n.e.-30 p.n.e.). Po śmierci Juliusza Cezara, Kleopatra poślubiła rzymskiego generała – Marka Antoniusza (83 p.n.e.-30 p.n.e.).

 

 

 

Przeczytaj całość