Parmenion - Karol Bunsch
W Ajgaj – pierwszej stolicy Macedonii – w czerwcu 336 roku przed naszą erą przygotowywano się do ślubu córki króla Filipa II Macedońskiego (382-336 p.n.e.) i jego żony Olimpias (ok. 375-316 p.n.e.). Wybrankiem serca królewskiej córki Kleopatry (ok. 355-308 p.n.e.) miał być Aleksander I Epirota (ok. 372-330 p.n.e.). W tym samym czasie ostatnia z ośmiu żon Flipa II – Kleopatra Eurydyka (?) – urodziła królowi syna. Niektórzy historycy twierdzą, że nie każda z ośmiu kobiet związanych z Filipem była jego prawowitą małżonką, lecz tylko zwykłą nałożnicą. W kwestii Kleopatry Eurydyki nie ma jednak wątpliwości, że była ona żoną macedońskiego króla. Tak więc Filip ucieszony z narodzin syna nadał mu imię Karanos ku czci mitycznego twórcy dynastii Argeadów, która władzę w Macedonii sprawowała w latach 700-309 przed naszą erą. 
 
Kleopatra i Aleksander I Epirota zwany też Aleksandrem z Molossji, pobrali się w październiku 336 roku przed naszą erą. Ślubne uroczystości stanowiły również przygrywkę do wielkiej wyprawy na Azję. Filip II Macedoński zaprosił więc przedstawicieli wszystkich greckich miast-państw, które wchodziły w skład Związku Korynckiego*, a także ważnych arystokratów greckich, artystów oraz wpływowych Macedończyków. Najważniejsze ślubne uroczystości miały mieć miejsce o świcie w teatrze. Na samym początku tychże uroczystości wprowadzono posągi dwunastu bogów olimpijskich, zaś jako trzynasty pojawił się posąg samego Filipa. Do tego momentu król czekał na zewnątrz teatru, natomiast swoim przyjaciołom polecił, aby zajęli miejsca. Z kolei gwardzistów, którzy towarzyszyli mu przez cały czas, wysłał przodem do teatru, gdzie stanęli na skraju orchestry, czyli półkolistego placu znajdującego się pomiędzy sceną a widownią.
 

 

Przeczytaj całość