Zagadka aleksandryjska - Steve Berry

Aleksandria – jedno z największych miast starożytnego świata – została założona przez Aleksandra Wielkiego zwanego też Macedońskim (356-323 p.n.e.). Było to tuż po tym, jak podbił Egipt w 332 roku przed naszą erą. Po śmierci Aleksandra Macedońskiego, która nastąpiła w Babilonie w 323 roku przed naszą erą, Egipt przeszedł pod władanie jednego z adiutantów Aleksandra – Ptolemeusza I (367-283 p.n.e.). To właśnie Ptolemeusz na nowo zajął się tworzeniem Aleksandrii, która miała zastąpić dotychczasową stolicę Egiptu – Memfis. Fakt ten stał się początkiem Aleksandrii. Ptolemeusze byli świadomi tego, że żadna dynastia nie może przetrwać bez wsparcia swoich poddanych. Tak więc już na samym początku ptolemeuszowscy królowie starali się legitymować swoją władzę na różne sposoby, w tym przybierając tytuł faraona i rozpoczynając grecko-rzymski kult boga Serapisa, który stał się opiekunem nauki. Był to całkiem dobry sposób, aby pokazać własne bogactwo. To właśnie ten patron sprawił, że zaczęto podejmować działania zmierzające do powstania Wielkiej Biblioteki Aleksandryjskiej, która przez wieki była jedną z największych i najważniejszych bibliotek starożytnego świata. Ówcześni wielcy myśliciele, naukowcy, matematycy i poeci reprezentujący różne cywilizacje korzystali z Biblioteki Aleksandryjskiej celem wzajemnej wymiany naukowych pomysłów. Na półkach biblioteki znajdowało się aż siedemset tysięcy woluminów. Niemniej biblioteka nie zdołała oprzeć się skutkom jednej z największych tragedii, jaka dotknęła świat akademicki. Naukowcy wciąż nie potrafią zrozumieć, w jaki sposób została ona zniszczona.

 

 

Przeczytaj całość