Więzień Nieba - Carlos Ruiz Zafón
Na świecie żyją tacy pisarze, których twórczość jest do tego stopnia niezwykła, iż nawet jeśli zdarzy im się zaliczyć tak zwany „wypadek przy pracy”, ich powieści nadal cieszą się ogromną popularnością. Bez wątpienia do takich właśnie autorów należy zaliczyć Carlosa Ruiza Zafóna. Moje pierwsze spotkanie z jego prozą miało miejsce przy okazji lektury Mariny, a potem był niezapomniany Cień wiatru i stosunkowo niedawno przeczytałam Światła września. Choć każda z tych pozycji wywarła na mnie dość silne wrażenie, to jednak Cień wiatru okazał się być tą książką, o której nie potrafiłam zapomnieć przez bardzo długi czas. Ba! Wciąż o niej pamiętam! Z kolei Julián Carax zafascynował mnie do tego stopnia, iż zaczęłam prowadzić własne badania nad autentycznością tej postaci. Niestety, dowiedziałam się, że jest ona na wskroś fikcyjna, lecz opisana przez Autora tak wiarygodnie, iż można przypuszczać, że ów przeklęty pisarz żył kiedyś naprawdę. To właśnie dzięki tej powieści Carlos Ruiz Zafón wpisał się do mojego indywidualnego kanonu autorów, którzy choćby nawet stworzyli totalnego gniota, zawsze będą mieć we mnie wiernego czytelnika.
 
Więzień nieba to trzecia z kolei powieść traktująca o Cmentarzu Zapomnianych Książek, znajdującego się przy ulicy Fernando w Barcelonie, a którego strażnikiem jest Izaak Monfort. Sam Cmentarz Zapomnianych Książek to swego rodzaju gotycka biblioteka, która stanowi wizję Pisarza wywodzącą się od ogromnych kalifornijskich hangarów, gdzie wyprzedaje się książki.



 

 

 

 

 

Przeczytaj całość