Szata - Lloyd C. Douglas

Działo się to za panowania cesarza Tyberiusza Klaudiusza Nerona (42 p.n.e.-37 n.e.). Tyberiusz był członkiem rodu Klaudiuszów, natomiast dzięki adopcji przez Oktawiana Augusta (63 p.n.e.-14 n.e.) wszedł do rodu Juliuszów. Tak więc wszyscy kolejni cesarze Imperium Rzymskiego aż do Nerona byli w mniejszym bądź większym stopniu spokrewnieni z tymi dwoma rodami. Tyberiusz był synem Tyberiusza Klaudiusza (ok. 85-33 p.n.e.) i Liwii Druzylli (58 p.n.e.-29 n.e.). Kiedy przyszły cesarz miał zaledwie cztery lata Liwia rozwiodła się z jego ojcem. W 9 roku p.n.e. Tyberiusz rozpoczął swój udział w życiu publicznym. Uczestniczył wówczas w triumfie Augusta w związku z uczczeniem bitwy pod Akcjum. Natomiast mając siedemnaście lat został kwestorem (finansistą). W 20 roku p.n.e. pojechał na Wschód z misją dotyczącą zwracanych przez Partię znaków legionowych, które zostały utracone przez Krassusa, Decydiusza oraz Marka Antoniusza. Po powrocie wraz ze swoim bratem – Druzusem Starszym – wałczył z plemionami alpejskimi, a następnie przez rok był namiestnikiem prowincji Galia Comata. Podczas swojej działalności publicznej Tyberiusz sprawował również urząd konsula.

 

W czasach panowania Oktawiana Augusta (27 p.n.e.-14 n.e.) Tyberiusz był dowódcą wojsk i wielokrotnie odznaczył się ogromną odwagą podczas licznych kampanii, szczególnie w Ilirii oraz Panonii i Germanii. Po wycofaniu się z działalności publicznej oraz udaniu się na dobrowolne wygnanie na wyspę Rodos w 6 roku p.n.e., Tyberiusz po kilku latach wrócił do łask. Stało się to wówczas, gdy Oktawian August zdecydował się wyznaczyć go na następcę Gajusza i Lucjusza, którzy byli synami Marka Agryppy – rzymskiego polityka i dowódcy wojskowego. Wówczas Oktawian August adoptował Tyberiusza. Po śmierci Augusta, Tyberiusz automatycznie objął urząd cesarza Imperium Rzymskiego. Niestety, zamiast zyskiwać popularność, Tyberiusz bardzo szybko ją tracił, szczególnie w kręgach senatorskich. Doszło także do zamieszania w wojskach nad Renem oraz prób ogłoszenia Germanika cesarzem. Następnie podejrzewano Tyberiusza, iż ten ma coś wspólnego z dość zagadkową śmiercią swojego powszechnie lubianego bratanka, o otrucie którego oskarżono przyjaciela Tyberiusza – Gnejusza Kalpurniusza Pizona. Ostatnie lata swojego panowania Tyberiusz spędził w odosobnieniu w willi na wyspie Capri.

 

 

 

Przeczytaj całość